Merhaba...Sizlere kendi Galaksimden yazıyorum.
Yazmaya ne zaman karar verdiğime gelince kısaca anlatmak isterim;
Eşimle 2006 Aralık ayında tanışmıştık yılbaşına girmemize sadece 10 gun vardı arkadaşlığımız ilerledikçe ileriye dönük planlar yapmaya başladık eşim 2008 yılında askerliğini yapmaya Guneydoğu'ya gitti ,o gitmeden önce 2008 ağustos ta nişanlandık..
evlendiğimizde yine bir Aralık ayı idi..2009 Aralık...
İlk sene evliliğe adaptasyon süreci ev kurma telaşı derken bir yandan da iş hayatımız bizi hem eğlendirdi hemde bayaa yordu bir de oturduğumuz evden taşındık oysaki daha oturalı 10 ay olmuştu Çekmeköy/Taşdelende kiraladığımız evimiz oldukça lüks ve güzeldi fakat güzel olduğu kadar da ailemize ve arkadaşlarımıza oldukça uzak kalıyordu bizde karar verdik ve şimdi halen oturduğumuz Erenköy'de ki evimize taşındık..Herkese çok yakın olmuştuk artık bu arada iş değiştirmiştim bende yine evime çok yakın bir yerde arkadaşıma ait bir mutfak firmasında İç Mimar olarak çalışmaya başlamıştım herşey son derece güzel ve rahat geçiyordu..Bu arada elbetteki yaşım ilerlediği için aklımın bir yerinde Çocuk hayaliyle yanıp tutuşuyordum bir an önce anne olmak istediğimi eşime sık sık dile getiriyordum.Neyseki eşimde çocukları inanılmaz seven birisidir o yüzden beni hep desteklemiştir ..
İşte biricik oğlum,aşkım Demir tam da onu çok istediğimiz anda bize geldi..rahat geçen bir hamilelik sürecinin ardından yine bir Aralık ayında aramıza katıldı..15 Aralık 2011..
Bu arada Evlilik yıldönümümüz olan 13 Aralık tan sadece 2 gün sonra .. :)
(Aralık ayı bizim için bayaa masraflı :))
Rahat geçen bir hamileliğimin olduğunu söylemiştim fakat beklenenin aksine doğumum hiç de kolay geçmedi..Çünkü biz normal doğum bekliyorduk 40.haftaya girdiğimizde bir gece suyum patladı ve hastaneye koştuk Doktor bana orda Demirin karnımın içinde tekrar ters döndüğünü ve acilen sezeryan olacağımı söylediğinde bayaa paniklemiştim..ama o an insan ne 16 yıldır mücadele verdiği panik atağını düşünüyor ne de kendi halini.. Bizimki birde benim hayatımı kurtarmış meğerse..canım benim..
Doktor ayıldığımda bana aynen şunları söyledi; ''sen sadece 11 kilo aldın biz Demiri 3.300 maksimum 3.500 kg.bekliyorduk bundan fazlasını doğuramazdın idrar keseni falan patlatırdık seni bir daha toplayamazdık oglun senin hayatını kurtarmış ters dönerek!''..Demir 4.000 kilo doğdu :)) annesini içeride yemiş bitirmiş meğerse ..
Sezeryan yorgunluğu ve akabinde anemi!..bunlarla beraber sevgili oğlumuzun bitmek bilmeyen kolik ağlamaları ve gaz problemi ..inanın o halimle gecenin 2si 3 ü farketmez Demir uyusun diye arabayla caddede attığımız turların haddi hesabı yoktu..gün içinde ise sadece fön makinesini açarak Demiri susturabiliyordum ..sustuğu an kıyamet kopuyordu..Süt içmesi de tam bir olaydı. illa yalnız olacağız, ses çıkartmayacağım, hareket etmeyeceğim. o sütü ben çıkarana kadar az uğraşmamıştım günlerce süren göğüs masajları ödemi geçirmek için çabalamamız gerçekten takdire şayendi
Yılbaşında ilk kez arkadaşlarımız evimize gelmiş yılbaşını bizimle geçirmek istemişlerdi bizede değişiklik olacaktı..fakat ben o gece arkadaşlarımı malesef evin içinde göremedim :)) Demir buna asla izin vermezdi. o hep ağlar... ağlar... ve ağlardı :))
Ne çok şikayet ettin yavrunu demeyin benimkisi şikayet değil biraz sonra anlatacağım ve bu Bloğu oluşturma sebebini açıklayacağım durumdan önce sizi biraz bilgilendiriyorum sadece ...
Eveeetttt....Oğluummmm......
Benim biricik kuzum şu an 10.5 aylık ve habire diş çıkartıyor..bu ne demek? sürekli sıkıntı demek ..ama biz buna neyiz? biz buna alışkınız :)
Daha benim kuzum yeni yeni büyüme yolundaydı derken işte bu bloğu oluşturma sebebim,hayatımın ikinci büyük süpriziyle dün tanıştım...
Hazırmısınız...
Demir'e kardeş geliyooorrrrrr
Ben delimiyim?
Ben Galaktik Anneyim!
İşte burada bundan sonra Demir ve hamileik sürecimi bu süreçte yaptıklarımı,duygularımı,buluşlarımı,alışverişlerimi kıscası herşeyi size aktarıp bir yandan da asıl ben içimi dökeceğim..bu benim için önemli bir paylaşım olacak..
Beni okuduğunuz için size şimdiden teşekkür ederim..Hayat paylaştıkça güzel..
Sevgiler..
Galaktik Aybik...